Atxagak honelaxe azaldu zuen Enseiucarrean aldizkarian:

“Bilbon bizi nintzen, hemengo apopilo*-etxe batean, eta etxe horretako ugazaba-andrea Zeanurikoa zen, eta gainera zen Deustuko karamelu saltzailea. Ni bere etxean egoten nintzen apopilo, esan duda bezala, eta halako batean magnetofoi bat erosi nuen eta, probatzearren edo, esan nion andre horri, alegia, zerbait kanta zezala, Nik espero nuen berak halako kanta arrunten bat edo ezagunen bat kantatuko zidala; eta hor non andre hori hasi zen gero Etiopian atera nuen sehaska-kanta botatzen. Eta esan zidan, hasi zen kantatzen, esan nahi dut:

Obabatxue, Obabatxue

Obabatxue, beilegi

sein [haur] honek aita dirudi

ikisiko dau dantzan ondotxu

aitagana emon baleki

Horretaz gain, konturatu nintzen Obabatxu zer hori, umeari hots egiteko modu hori, horrek adierazten zuela alfabetuaren lehenengo letra ez zela A delakoa, baizik eta B. (…) Eta hortikan sortu zen Obaba izeneko herrialdea. “

*huesped gazt.